Trzeci Jeździec Apokalipsy według Dr. Johna Gottmana: DEFENSYWNOŚĆ

DEFENSYWNOŚĆ Krytyka często prowadzi do defensywy. Kiedy czujemy się zaatakowani, odczuwamy potrzebę obrony. Wyobraź sobie, jak wygląda rozmowa między parą, która używa krytyki i defensywy; nic nie zostaje rozwiązane.

W książce „The Marriage Clinic: A Scientifically Based Marital Therapy” Gottman definiuje defensywę jako "każdą próbę bronienia się przed postrzeganym atakiem" (s. 44).Bardziej praktyczna definicja, którą lubię stosować, to zrzucanie winy na drugą osobę i nie przyjmowanie osobistej odpowiedzialności.

Pierwszy jeździec czyli krytyka często wywołuje defensywę. Często zapominamy, że czyjeś postępowanie nie jest usprawiedliwieniem dla naszego zachowania. Każdy z nas jest odpowiedzialny za swoje działania i reakcje, a defensywność jest jedną z tych reakcji, których powinniśmy unikać z wielu powodów.

Pierwszym i podstawowym powodem, dla którego należy unikać defensywy, jest to, że odrzuca ona odpowiedzialność. Każdy z nas odgrywa jakąś rolę w konflikcie, niezależnie od tego, czy to akceptujemy, czy nie. Nawet jeśli jest to nieporozumienie lub błędne postrzeganie, to czyjeś uczucia są słuszne i istnieje powód, dla którego się pojawiają. Konflikt nie pojawia się z powietrza (choć czasem tak się wydaje), ale jest zakorzeniony w rzeczywistości.

Jak najczęściej demonstrujemy zachowania defensywne? Poniżej znajdziecie kilka form najczęściej okazywanej defensywności: Nadmierne tłumaczenie się: "Cóż, umyłbym naczynia, ale kiedy poszedłem je umyć, nie było płynu do naczyń, więc poszedłem do sklepu i...".

Przyjmowanie postawy ofiary: "Zawsze jesteś dla mnie taki podły!". Kontrkrytyka: "Zacznę zmywać naczynia, kiedy zaczniesz lepiej dbać o trawnik. Zawsze to ignorujesz".

Używanie "ale": "Wiem, że nie pozmywałem naczyń, ale czy nie możesz dziś wyluzować i tego zignorować?”.

Antidotum na defensywę?

Weź odpowiedzialność. Antidotum na defensywę jest przyjęcie odpowiedzialności za swoją rolę w sytuacji, nawet jeśli jest to tylko część konfliktu. W zdrowych związkach partnerzy nie przyjmują postawy obronnej, kiedy rozmawiają o obszarze konfliktu.

Partnerzy, którzy unikają defensywy, biorą odpowiedzialność za swoją rolę w problemie i wyrażają zainteresowanie uczuciami partnera. Mówią np.: "Masz rację, mogłem być bardziej świadomy tego, jak bardzo jesteś wyczerpany. To, co mówisz, ma jakiś sens, powiedz mi więcej".

Przyznawszy, że odgrywasz pewną rolę w problemie, przyjmujesz odpowiedzialność za jego część. Kiedy to zrobisz, przekonasz się, że możesz prowadzić prawdziwy dialog ze swoim partnerem. Stajecie się wtedy zespołem, który wspólnie rozwiązuje problem.

Ćwiczenie: Pomyśl o stałych problemach w swoim związku, o tych, które pojawiają się często i nigdy nie znikają. Czy czujesz, że Twój partner za często siedzi z nosem w telefonie? Czy czujesz, że twój partner jest cały czas poza domem? Czy czujesz się przeciążony obowiązkami domowymi? Czy masz wrażenie, że zbyt wiele czasu spędzacie na kłótniach o drobiazgi?

Wyobraź sobie, że rozmowy czy kłótnie dotyczące obszarów konfliktu przebiegają inaczej, mniej w nich krytyki czy pogardy, a więcej zrozumienia potrzeb partnera jak również wyrażania swoich potrzeb w zdrowy sposób i brania odpowiedzialności za rzeczy, które poszły nie tak. Jeśli tego typu dyskusje stale się powtarzają, na pewno skorzystasz na tym, kiedy będziesz je traktował w zdrowszy sposób.

Następnym razem, gdy będziesz poruszał jakiś problem, pomyśl o tych dwóch rzeczach:

1. Jaki jest Twój cel?

2. Jaki jest prawdziwy problem leżący u podstaw konfliktu?

Dodatkowo: Kiedy będziesz miał czas, zrób listę tematów, które chcesz lub musisz poruszyć - tych, które nigdy nie są rozwiązywane. Zapisz, jak chciałbyś, żeby przebiegała rozmowa. Korzystając z powyższych przykładów, spróbuj następnym razem, kiedy pojawi się ten temat, zastąpić obronę wzięciem odpowiedzialności.

Nie zapominaj też o tym, czego nauczyłeś się o krytyce: narzekaj bez obwiniania i wyrażaj pozytywne potrzeby. Gwarantuję będziesz pozytywnie zaskoczony rezultatami!